John van den Brom

 

John is echt een vaderfiguur
In 2010 is Vitesse overgenomen door Georgiër Merab Jordania. Hij heeft ambities met Vitesse en wil binnen een aantal jaar kampioen worden. Om de ambities waar te kunnen maken, zijn sinds zijn aantreden vele nieuwe spelers aangetrokken. Ook het aantal buitenlandse voetballers is daarmee gestegen. Bij Vitesse spelen momenteel spelers met 13 verschillende nationaliteiten. Volgens statistieken betekent dat niet automatisch succes. Uit eerder onderzoek bij Roda JC is gebleken dat toename van het aantal nationaliteiten heeft geleid tot slechtere prestaties. Hoe gaat Vitesse daarmee om? Ik sprak met John van den Brom en Ted van Leeuwen (coach en technisch directeur van Vitesse).

Vitesse is zich bewust van de culturele verschillen in de selectie en let nauw op de jonge jongens die momenteel in het eerste voetballen. De komst van spelers naar Nederland en de veranderingen die daarbij horen, probeert Vitesse zorgvuldig te begeleiden. Van den Brom: “We willen spelers niet bij de hand nemen en betuttelen, maar we letten er wel op hoe de jongens in hun vel zitten. Als we zien dat het met een speler minder gaat, dan bespreken we dat direct en kijken naar oplossingen. Ook als jonge jongens een tijd van huis zijn, houden we er rekening mee dat ze heimwee kunnen hebben. Soms vraag ik ook of een speler naar huis wil. Als zo’n speler dan zegt dat dat niet hoeft, maar dat hij een weekje Madrid met zijn moeder wel ziet zitten. Dan is dat een teken dat het wel goed zit.” Van Leeuwen vult aan: “John is echt een vaderfiguur. Hij praat veel met de jongens en let goed op hoe iedereen zich voelt. Iedereen hoort erbij en het is leuke groep die ook buiten het voetbal veel met elkaar optrekt.”

Ted van Leeuwen valt op dat de onderlinge relaties dit jaar beter zijn dan andere jaren: “Natuurlijk gaan landgenoten meer met elkaar om, maar we zien dit jaar dat er weinig groepjesvorming is. Iedereen gaat met iedereen om. Ik denk dat dat ook komt doordat we dit jaar veel tijd besteden aan teamactiviteiten.”

Naast problemen levert het ook leuke en waardevolle situaties op. Je leert meer over je jezelf, je eigen cultuur en je wordt je ineens bewust van gewoonten die voor jou heel normaal zijn. Je komt erachter dat vanzelfsprekendheden voor anderen niet zo vanzelfsprekend zijn. Ook kan het hele grappige momenten opleveren. Van den Brom vertelt een leuke anekdote over Yasuda: “Hij kwam tijdens de training naar me toe. Gebogen hoofd. Sippe stem: “Trainer, ik heb zo’n pijn aan m’n vingerTOPPIEEEE!” Het bleek een van de eerste Nederlandse woorden die Yasuda leerde en maakte er een woordgrap mee. Voor van den Brom een teken dat het goed gaat in Nederland met Yasuda en dat hij zijn weg vindt.

Hoe een spelersvrouw zich voelt, bepaalt vaak ook het succes van een speler. Als een vrouw ongelukkig is, heeft dat ook invloed op de speler en zijn prestaties. Hoewel de groep bestaat uit veel jonge spelers zonder gezin (in Nederland), organiseert Vitesse ook activiteiten waarbij spelersvrouwen ook uitgenodigd worden. Zo heeft Vitesse een ruimte geboekt bij het concert van Rihanna in de Gelredome. Ted van Leeuwen: “Hier kwam zo goed als de hele selectie met aanhang naartoe. Dat was een groot succes.”

 

 

 


No comments yet.

Leave a Reply